Op tijd uit bed want we wilden vandaag wat klusjes afstrepen van ons lijstje. We hebben een grote stevige paal gepakt uit de studio en gekeken of deze geschikt is om daar de wegwijzerbordjes op te schroeven. Er moet een stukje af en hij moet een flink stuk in de grond omdat hij zo zwaar is. Ik ging op zoek naar een geschikte plek en begon te graven. Er is bijna niet in de grond te komen, steeds beetje bij beetje kreeg ik er wat meer aarde uit. Nadat ik echt niet verder kwam ging Les opzoek naar een pikhouweel. Daar werd de grond losser van. We schepten de aarde eruit en het laatste stukje gingen we voorzichtig met een bijtel verder om niet het gat in te laten storten, wat een inspanning.

Het afzagen van de paal was ook een klus. Keihard is deze paal namelijk. We zetten samen de paal in de grond en Les pakte wat snelbeton poeder en goot dat erin. Daarbovenop wat water en we drukten er nog een paar keien in. Muy rapido werd het beton hard.

Ik haal morgen nog een zak om er zeker van te zijn dat hij stevig staat en blijft staan, ook als het stormt zei Lesley. Toen gingen we door met de volgende klus.

Les ging de tafeltennis opnieuw schilderen en ik schilderde een nieuw paaltje voor de jeu de boules baan.

De metalen paal die we eerst hadden was een beetje krom. Nou bij dit plekje staat nu ook weer een mooie. Verder schilderde ik nog een plantenbak en zette er wat stekjes in.

Toen ik verder ging met schoffelen hoorde ik Lesley ineens roepen dat ik zo snel mogelijk naar hem toe moest komen. We stonden bijna oog in oog met een grote ransuil die naast ons zwembad in de boom zat.

Hij had het, duidelijk te zien, moeilijk met de warmte. We gingen op het bankje bij het zwembad zitten en bleven gebiologeerd kijken naar dit prachtige beest.

Hij vloog naar ons zwembad ging op de rand zitten en probeerde wat te drinken. Ik maakte net in zijn vlucht een foto, geweldig. Hij durfde toch niet te veel naar voren te leunen zo voorzichtig als hij was en vloog nu een andere boom in.

We pakte een teil en vulde deze met water misschien kan hij er zo wel bij om wat te drinken. We gingen ondertussen naar restaurant La Paloma voor het diner. Daar troffen we andere bekende van ons aan namelijk Joost en Tatienne onze Belgische buren vanachter de berg Pedrosso. Zij waren daar met gasten aan het eten. Hoe toevallig verleden keer dat we ze zagen waren ze ook daar aan het eten.

Wat zit je toch altijd fijn daarbuiten en wat het helemaal fijn maakt, ze hebben daar Aperol Spritz mijn lievelings drankje op het moment.

Tevens hebben ze daar een aantal lekkere Italiaanse gerechten. Ik koos voor de ravioli en Lesley nam de Secreto met Pedro Ximenez saus. Toen we weer thuis kwamen zagen we de uil op de rand van het hek zitten bij het zwembad, waarschijnlijk aan het speuren naar kleine muisje om lekker op te eten. Goed zo uil die muizen hoeven wij niet eet ze maar lekker op. De nacht is voor jou.