Wat zijn we toch lui, elke dag staan we pas na 9 uur op. Daarna staan we wel zonder te eten direct in de startblokken om te fitnessen. Niet in een naar zweet ruikende sportschool maar lekker in de buitenlucht. Niet met apparatuur maar met natuurlijke materialen. Mijn fitnessprogramma bestaat uit stenen schouwen. Naar boven de berg op lopen, bukken, stenen optillen en weer naar beneden lopen en dat met een temperatuur van 25 graden in de morgen die al snel oploopt tot 30 graden om 12 uur.

Ik krijg altijd een rood hoofd van de inspanning. Ik kan nog herinneren dat ik vroeger klasjes volgde bij de sportschool, alle dames zagen er na de les nog beeldig uit, haar en make-up zat nog goed op zijn plaats. Bij mij niet, mijn hoofd was altijd zo rood als een tomaat en mijn haar zat plat en was nat, mijn mascara was aan het uitlopen, gelukkig heb ik nu een huis op het platteland en niemand die me ziet.

Na een frisse douche reden we naar het stadje Antequera. We moeten de brandblusser na laten kijken maar voordat we dat gaan doen eerst even lekker ergens eten.
Het restaurant waar ik naar toe wilde lag een stukje buiten de stad vlakbij de snelweg richting Cordoba. Ik was deze toevallig tegengekomen op internet. Toen we aan kwamen werd ik al direct enthousiast.

Caserio San Benito zag er aan de buitenkant al leuk uit. Toen we het terrein op liepen werd het nog leuker. Omdat het warm was zat iedereen binnen maar ook buiten zou je super zitten.

Er was ook een museumpje in het pand naast het restaurant.

Heel leuk om voor of na je eten alles te bekijken.

Erg verzorgd en interessant om te zien allemaal.

Toen we binnen kwamen in het restaurant zat het al bijna helemaal vol om 2 uur, gelukkig was er nog een tafeltje voor 2 naast de bar.

Echt geweldig wat een mooie authentieke inrichting. Heel Spaans en heel verzorgd. Ik was er helemaal weg van. Super aardige bediening ook. We konden a la carte kiezen of een menu del dia.

Een keuze uit 6 voor en hoofdgerechten en dat voor 15 euro incl wijn. En geen klein glaasje hoor een hele bel.

Les koos voor een gazpacho en ik had de Cesarsalade.

Als hoofdgerecht had Les de vis en ik de secreto, een lekker varkenslapje.

Als postre konden we wel uit 10 verschillende nagerechten kiezen. Ik koos voor een lokaal dessert Bienmesabe (soort honing amandeltaartje) en Les voor de chocolade mouse.

Ik plofte zowat maar wat hadden we heerlijk gegeten en het is zo gezellig, hier komen we zeker volgende week terug met Elvira dit moet zij ook meemaken. We kregen ook nog toen we al betaald hadden een likeurtje van het huis zo attent.

Na het eten reden we naar Antequera waar we de brandblusser gingen inleveren voor de jaarlijkse controle. We zijn hem dan een week kwijt en daarna is hij weer goedgekeurd voor een jaar. Daarna gingen we nog even naar de naast gelegen grote Chinese winkel, deze was eerst weg maar is weer terug, het moderne winkeltje wat ze ervoor in de plaats hadden geopend hadden liep zeker niet zo goed. Lesley vindt het verschrikkelijk om in die enorme winkel rond te lopen, i love it, elk prul wat je maar wil kun je er kopen.

Ik had lettertegeltjes gekocht om op de studio te gaan plakken, de studio gaan we namelijk ook een naam geven, ook heb ik een aantal nieuwe badhanddoeken gekocht, je vindt er altijd wel iets wat je nodig hebt, super handig. Bij ferreteria Romero in Archidona wilden we latex verf kopen maar dat was zo belachelijk duur daar dat we dat maar van de week in Malaga gaan kopen.