Een dagje Londen

Het was echt een eeuwigheid geleden dat wij in Londen geweest waren. Onze kinderen waren nog klein, het was een uitje ter ere van mijn ouders hun 35 jarig huwelijk. We gingen met de boot toen en ik kan nog goed herinneren dat mijn moeder gerold werd in de metro. Wat een toestand was dat, we moesten aangifte doen bij de politie en er moest een nood paspoort komen. Daardoor waren we te laat voor de musical. Uiteindelijk was het een memorabel maar super gezellig weekend geweest.

Nu weer naar Londen dus. Na een lekker ontbijt bij Rene en Frances gingen Les en ik saampjes de City of London in. Op slechts 5 minuten lopen van ons logeeradres lag het stationnetje waar de trein van Southwest railway ons in 40 minuten naar hartje Londen bracht, station Waterloo.

Wat zullen we gaan doen vroegen we aan elkaar, het is zo niks voor mij om me niet voortebereiden maar ik dacht dit keer we zien het wel. Niks moet alles mag. We zagen onderweg een bord met een route kaartje en besloten om dat rondje te gaan lopen.

We begonnen bij London Eye, een megagroot reuzenrad met een great view over the city.

We hebben nog overwogen om kaartjes te kopen maar het was zo druk dat we dat maar aan ons voorbij hebben laten lopen euh draaien.

Aan de waterkant van de Theems stonden allemaal leuke kraampjes. Eten uit alle landen van de wereld, het zag er allemaal lekker uit maar nu nog te vroeg daarvoor.

We liepen de brug over en zagen daar het imposante Palace of Westminster liggen, ook bekend als Houses of Parliament.

De klokkentoren de Big Ben is natuurlijk ook een echte blikvanger.

Van alle kanten heb ik foto’s gemaakt.

Westminster Abbey ligt er pal achter en in die kerk zijn William en Kate oa getrouwd.

Heel indrukwekkend allemaal om te zien.

Je kan er echt niet snel omheen lopen er is zoveel te bekijken.

We dronken tussendoor nog een koffietje met een scone en daarbij krijg je jam en clotted cream, een echte Engelse lekkernij.

Het was echt een prachtige zonnige dag en zo lekker om door de stad te slenteren, maar met ons dachten meerdere mensen dat, jeetje wat was het druk zeg, ook was er enorm veel politie op de been.

Er was genoeg om te fotograferen.

Downingstreet, standbeelden en monumenten.

Ook natuurlijk de rode telefoon cel was een populair plekje om op de foto te gaan, rijen stonden ervoor.

Wij liepen gewoon een stukje verder en vanaf de achterkant maakten we snel een selfie en verderop stond geen rij, dus toch ook maar even als een echte toerist een foto maken met de hoorn in de hand.

Na nog wat kiekjes van interessante en mooie gebouwen belanden we in de theaterbuurt.

Als je een musical fan bent kun je je lol hierop.

Er stonden zelfs rijen bij sommige theaters.

Inmiddels hadden we een beetje trek gekregen en we besloten om een straatje in te lopen met allemaal restaurantjes die een theatermenu aanboden.

Maar wij bleven staan voor de fish and chips tent. Ja dat hoort bij dit land, hier gaan we naar binnen.

We hadden geluk dat er nog net 1 tafeltje was want verder was het bomvol.

Zowel binnen als buiten werden er vele bordjes friet met vis of pie geserveerd, de beste van de stad stond erbij, vaak een marketing term maar het zou best eens waar kunen zijn want het smaakte heerlijk allemaal.

We hadden onze gerechten gedeeld en daardoor konden we beide smaken proeven. Inmiddels begon Lesley steeds meer te hoesten en hij had zelfs een beetje koorts dacht hij. Met een paar paracetemol ging het wel weer maar echt top voelde hij zich niet.

We liepen na de lunch nog even wat rond om wat van de kerstversiering te zien.

Maar voordat het echt donker werd waren we al weer op weg naar huis, dus de echte kerst pracht en praal hebben we niet meegemaakt.

Over de brug liepen we weer terug naar de trein. Als je goed kijkt zie je bij de foto van het financieel district de maan al te voorschijn komen.

De schemering was ingezet.

Toen we weer thuis waren in Hampton doken we met elkaar nog even de lokale pub in. Er schoven ook nog een paar vrienden aan, deze mannen kenden we al want die hadden we al eens in Spanje ontmoet. Winnie het schattige hondje van Rene en Frances ging ook mee voor een bakje gemeentepils.